Zainspirowany piosenką o tym samym tytule, film opowiada tragiczną historię miłosną Torego, uczciwego młodego Neapolitańczyka, i Margaretelli, kapryśnej i manipulującej dziewczyny. Aby zdobyć miłość Margaretelli, Tore ucieka się do kradzieży biżuterii matki i trwoni rodzinny majątek. Ich związek przeradza się w osobistą i rodzinną ruinę.
Film niezwykle autentycznie oddaje Neapol początku XX wieku oraz chwyta emocjonalną intensywność postaci. Elvira Notari (1875-1946), choć uważana za jedną z pierwszych i najbardziej płodnych reżyserek wczesnego kina włoskiego, pozostaje stosunkowo słabo reprezentowana w dyskusji na temat kanonów filmowych ery kina niemego. Wraz z mężem Nicolą Notari założyła w Neapolu firmę producencką Dora Film w 1906 roku, w ramach której nie tylko reżyserowała filmy, ale także grała, pisała scenariusze, produkowała i dystrybuowała dzieła wydane pod szyldem Dora Film. Z sześćdziesięciu filmów fabularnych i setek krótkometrażowych zrealizowanych przez Notari, obecnie znane są tylko trzy kompletne filmy.

Rozpoczęcie cyklu “Kobiety, reżyserki” - seans poprzedzi prelekcja Stanisława Bardanina

Kopia filmu pochodzi z CSC - Cineteca Nazionale (Rzym)